kadınlar gitiğinde ölümdür erkeğe. Uzun zaman oldu gidişinden, çok uzun. sadece sen gitmedin, giderken gönlümüde götürdün. Ruhumu dehlizlerine attın yaşanması zor diyarlara. Bu diyarlar ki hep riya, hep hüzün dolu. Gittiğinde sen ben kaldım geriye, düşünceler kaldı, hayal kırıklıkları kaldı, ayrılıklar kaldı bir avuç. şimdi kulağımda rodrigo hüzünlerim var birde yanımda. olmaz sıgaram baş ucumda, hallerimi şimdi çağırdım. sen varsın birde hayalinle. yağmur yağıyor gök ugulduyor sen gittiğinde...
hiç anlamadık galiba bir birimizi. sarmaşıgın sarıldıgı kaideyi anlaması gibi bir birimiz gibi görünsekte değildik aslında. bırakıp gittin hayal kırıklıklarımla yanlız bıraktın bu olunmaz yaralarla.
sağnak yağışlar altında bankta oturuyorum hüznüm ve ben. yağmur ıslatıyor hayallerimide. gülüşmeler geliyor ızdırapla bakıyorum gelip geçen çiftlere hüzün duvarlarımı yıkmaya çalışırken ama mümkün değil. bugun burada buraya yazıyorum unutacagım seni zor olacak biliyorsun hemde çok zor.
sana hep söylediğim şiirle veda ediyorum. ilk kez veda ediyorum sana.
zambaklar en ısıısz yerlerde açar
ve vardır her vahşi çiçekte gurur
bir mumun ardında bekleyen rüzgar
ışıksız ruhumu sallarda durur.
zambaklar en ısız yerlerde açar.